جاناتان باستابل می‌گوید، هنر و زندگی شبانه در مسکو در حال شکوفایی است، پس دست‌به‌کار شوید.
مسکو یک دهکده‌ی عظیم است، یک دهکده‌ی شلوغ با 11 میلیون نفر جمعیت. بااین‌وجود وجهه‌ی جهانی این شهر برای همیشه لرزان، شلوغ، پرهیاهو و مدیریت ناپذیر باقی خواهد ماند. این شهر پر از امکان دیدنی و منظره‌های زیباست که تولستوی چنین به وصف آن‌ها می‌پردازد: زنان کارگر تنومند برف‌ها را با پاروهای بزرگ و صاف مانند پاروهایی که برای پخت پیتزا استفاده می‌شوند تمیز می‌کنند؛یک مأمور پلیس موقر ایستاده است و با یک دست پالتو خود را نگه‌داشته است، مانند مردی با شکل و شمایل ناپلئون؛ گداهای نامرتب و فقیر در پیاده‌رو هر کلیسا ایستاده‌اند. و در هر گوشه پرده‌های نقاشی وجود دارد که همانند داستان کوتاه گوگل است: دو اُزبک تیره رو یک کاناپه‌ی راحتی را در بلوار چر سکوی می‌چرخاندند؛ یک فرد مستی که شبیه لنین بود با یک معترض طرفدار دموکراسی مشاجره می‌کرد، یک خانم شیک میان‌سال تنها در بار نشسته بود، باوقار و بدون خودخواهی سیگار خود را از طریق چوب سیگارت دراز می‌کشید. خیابان‌های مسکو شلوغ و دیوانه کننده هستند ولی یک عاملی که در مورد این شهر عجیب می‌نماید این است که در میان غرش ترافیک و رفت‌وآمد سرسام‌آور مردم، گوشه‌کنارهای دنج و آرامی وجود دارد که شما می‌توانید در آنجا نشسته و استراحت نماید.

 

 

riz-carton-moscow

 

یکی از این امکان، تالاب‌های سلطنتی هستند که در آنجا منظره‌ی دل‌باز بولگاکوف از استاد و مارگاریتا را می‌توان دید. این مکان، مکانی است که شما می‌تواند به آنجا بروید و بابوشکاها را ببینید که در کنار تالاب به دوچرخه‌سواری می‌پردازند و در زمستان کودکان بر سطح یخ‌زده‌ی آن اسکیت‌بازی می‌کنند. یک محل آرام دیگر باغ هرمیتاژ است که ازآنجا می‌توانید از خرده‌فروش‌ها همبرگرهای لذیذی بخرید. آن‌ها ارزش آن را دارد که در خیابان تورسکایا، آکسفورد مسکو، قدمی بزنید. جای تعجب است که میدان سرخ یکی دیگر از این امکان آرام و دنج است، این میدان که در این کشور وسیع و باستانی حالتی مرکز گونه دارد، می‌توانید در زیر دیوارهای کرملین با خود خلوت کنید و به صدای زنگ برج ساوییور گوش فرا دهید، در مراسم آتش‌بازی کشاورزان روستای سنت باسیل نوشیدنی میل کنید و یا به طرز نشستن لنین بر روی قبر هنوز خالی نشده‌ی وی نگاهی بیندازید.
مسکو همانند سنت پترزبورگ، امکان دیدنی و رازهای خود را به‌آسانی به نمایش نمی‌گذارد. در اینجا، یعنی پایتخت، شما باید به دنبال گنج و رویدادهای فراموش‌نشدنی باشید. یافتن هیچ‌چیزی در اینجا ساده نیست –نه گالری‌های واقع در نبش خیابان و نه رستوران‌های جالب. در مسکو عدم دسترسی مترادف با اختصاصی بودن است، این موضوع می‌تواند مهرتاییدی باشد. ولی اگر تلاش خود را بکنید، نتیجه‌ی آن را نیز خواهید دید، برای مثال وقتی‌که شما در آهنی نامتجانسی دیدید که به کافه‌ی بزرگ باز می‌شود و یا در گوشه‌ای دنج ناگهان میز راحتی پیدا کردید که هیچ‌کس قادر به انجام آن نباشد، این احساس به شما دست می‌دهد که گویی رمز و رازی را آشکار ساخته‌اید، از زیر رادار به‌طور مخفیانه گذر کرده‌اید. یک نسل قبل این احساس از خرید یک برش از سوسیس سیر دار نیز به شما دست می‌داد. یک مروارید مهندسی مخفی‌شده خانه‌ی خارق‌العاده‌ی یک مهندسی ساختارگرا یعنی کنستانتین ملینکوف است که در دهه‌ی 1920 برای خود ساخت. در خیابان کرواباتسکی پرو لوک و آربات آلی قرار دارد و به‌گونه‌ای ساخته‌شده که گویی سازه‌ای همانند آن در جای دیگری وجود ندارد، دو استوانه‌ی بلند بتنی با پنجره‌های هشت‌ضلعی مانند کندو زنبورعسل و یا سوراخ‌های فنس دور لانه‌ی مرغ‌ها. این سازه یکی از بهترین سازه‌های قرن بیستم است. ولی باید به این موضوع توجه داشته باشید که این خانه را نمی‌توانید پیدا کنید مگر اینکه دقیقاً بدانید در کجا واقع‌شده است.

خانه‌ی ملینکوف یک عنصر جالب و منحصربه‌ فرد است ولی از دید مهندسی مسکو یک شهر کپی‌ برداری شده و یا تقلیدهایی از سازه‌های دوره‌ی سزاری است. دروازه‌ی ورودی میدان سرخ یکی از این عمارت هاست ولی یکی از مثال‌های برجسته مربوط به کلیسای الهام برانگیز مسیح نجات‌بخش است که دارای استخر شنای روباز است که در دهه‌ی1930 توسط افراد بی‌اعتقاد به خدا تخریب شد ولی در دهه‌ی 1990 به نشانه‌ی توبه و پشیمانی بازسازی شد. کلیسایی که شما امروز می‌بینید همانند نمونَک ساخته‌شده‌ی کرملین در پارک ایزمالیوسکی دقیق نیست (که امروزه به جدید جاذبه‌ی این شهر کهن تبدیل‌شده است). سازه‌های جدیدی هستند که به‌واقع شبیه به سازه‌های نوین هستند مانند هتل مجلل ریتز کارلتون. نمای مرمر حال و هوای آرامگاه‌های بزرگان را به آدم می‌دهد، درحالی‌که فضای داخلی بیانگر محیط هتل‌های به‌روز است. رستوران واقع‌شده در بالای سقف O2 هم ازلحاظ منظره و هم ازلحاظ قیمت گیج‌کننده است، و آب‌معدنی در قسمت‌های پایین بسیار تحریک‌کننده.

مسکو
مطمئناً هیچ شهری در اروپا به‌اندازه‌ی مسکو با گذشته‌ی خود سروکله نمی‌زند. مسکو سردرگم کننده است، دقیقاً نمی‌داند که تاریخ معاصر کمونیستی خود را در آغوش بگیرد و یا به‌طور مستقیم به سراغ میراث سزاری خود برود. کافه‌های سرزنده و دارای ایهام و طعنه‌ی به سبک شوروی نشانه‌هایی از این عدم توازن هستند. هتل ریتز کارلتون این پیشنهاد را ارائه می‌دهد:" با به لبه‌ی زندگی در سربازان سواره‌نظام روسی قرن نوزدهم بگذارید .... رستوران ما آماده‌ی شما با شامپاین پیپر هیدسیک خواهد بود". حتی ساکنین مسکو نیز کمی با این مسکو سرگرم می‌شوند" فردی به من گفت" ما دقیقاً نمی‌دانیم که پایتخت ما برای چه ساخته‌شده است، به توریست‌ها توجه می‌کنیم که قصد ساخت آن را به ما بگویند". در عین زمان در سال 2013، مسکو در عرصه‌ی مد یک گام فراتر گذاشت. یکی از متصدیان گالری این‌گونه گفت"موج جدیدی در شهر ایجادشده است، مشکل این است که نمی‌دانیم چگونه با آن رفتار کنیم."
یکی از بارزترین علائم این خیزش خلاقیت هنری در مراکز هنری در ساختمان‌های عصر ویکتوریا و کارخانه‌ی شکلات اکتبر سرخ است. سازه‌ی آن با آجرهای قرمزرنگ، استودیوهای در هم، محیط‌های نمایش و سالن‌های مد، رستوران‌ها و کلوب ها، استرکلا رسانه‌ها را جذب کرده‌اند. اکتبر سرخ می‌تواند به‌سرعت زمینه را برای فرهنگ جدیدی باز کند و به نام‌گذاری مسکو SoHo پرداخته است و به بانک‌های Yauza به‌نوعی اشاره دارد نباید از مرکز شهر دور باشند. ولی در حال حاضر پیشگام موج جدید گاراژ است. این محل نمایش هنرهای معاصر از محل انباشت اتوبوس از دهه‌ی 1920 به پارکی مانند گورکی تغییر پیداکرده است.نیروی محرک پشت آن داشا ژوکوا است که شریک رومن آبراوویچ است. در بریتانیا وی به‌واسطه‌ی کلاه‌گیس‌های افراد پولدار شناخته می‌شود ولی در کشور خود به‌عنوان یک حامی مالی فرایندهای هنری شهرت دارد.
بنابراین اگر شما علاقه‌مند به هنر مدرن هستید، مسکو شهری است که می‌توانید همین‌الان به آن سرزنید. باید به این موضوع نیز اشاره کرد که این محل، محلی جالب و شادی‌بخش نیز هست. عرصه‌ی مربوط به غذا کمی دستخوش تغییر می‌شود، می‌تواند این عرصه را با تبلیغات خیابانی و مترو مورد قضاوت قرارداد، شما با این حالت می‌توانید به این نتیجه برسید که مردم مسکو همگی از سوشی و شکلات داغ استفاده می‌کنند. در اینجا که پیش‌تر محل تلاقی فرهنگ‌های مختلف بوده است، شما می‌توانید غذاها و رسومی را ببینید که قبلاً با آن‌ها مواجه نشده‌اید، آداب‌ورسومی از خود روسیه، سیبری، ازبک، ارمنستان، آذربایجان و بهتر از همه گرجستان، بهترین دستور چخت در دنیا که از گردو به‌عنوان ادویه استفاده می‌کند. در گام بعدی می‌تواند به مقاصد مختلف اشاره کرد که با سفر به آن‌ها می‌توان به غذاهای مختلف نیز دسترسی پیدا کرد. تا اینجا آمده و مواظب باشید که غذا فروشی‌های اولیام را از دست ندهید.
بازهم موارد زیادی مانند ریش‌های درهم‌تنیده‌ی ملوانان رودخانه‌ی وُلگا وجود دارد که در مورد مسکو بیان‌نشده است، وُدکا و خوراک گوشت زاکوسکی که روح هر جشن برگزارشده در روسیه است، مه گرم و مرطوبی که خبر از رسیدن قطار زی زمینی می‌دهد، کرملین مستحکم. وقتی‌که می‌روید شب‌های بولشوی را فراموش نکنید، خانه‌هایی امن و دل‌انگیز با بوی دل‌انگیز عطرهای دودی و گروه کری که دیده نمی‌شود ولی گویی آوایی از بهشت را در سراسر وجود شما طنین‌انداز می‌کنند.
سیب طلایی
نزدیک‌ترین محل به هتل بوتیک مسکو که در غرب تورسکایا قرار دارد. محیط‌های عمومی رنگارنگ هستند و اتاق‌ها دل‌انگیز هستند و خدمات عالی می‌باشند.

 ریتز کارلتون، مسکو
گزینه‌ی قابل‌توجه. راهرو ورودی مجلل است، استخر واقع‌شده در با نورهای ساطع‌شده از بلوره‌های اسواروسکی نورانی می‌شود. زمانی که لیدی گاگا در سال 2012 در مسکو برنامه داشت، سویت رئیس‌جمهوری را برای خود انتخاب کرد. رستوران O2 واقع در پشت‌بام حتی برای یک‌بار دیدن هم می‌ارزد، ولی مواظب باشید که از روی اتفاق یک بطری ویسکی دالمور کانسلیشن 1964 سفارش ندهید – این سفارش می‌تواند برای شما دو میلیون روبل آب بخورد.
هتل مترو پل مسکو
شاید کمی کهنه و قدیمی باشد، ولی مترو پل می‌تواند زندگی قرن نوزدهم را برای شما به ارمغان بیاورد. اتاق‌ها کمی کوچک هستند ولی کل سازه دلپذیر و پر از رویدادهای تاریخی است. هر کس از جوزف استالین گرفته تا التون جان در آنجا اقامت کرده‌اند. رستوران اصلی سقف شیشه‌ای و ستون‌های عظیمی ال جثه‌ای دارد.

 

بهترین رستوران‌ها برای نوگراها

 

اغذیه‌ فروشی
این رستوران به‌صورت جالبی پشت کاشانه‌های دوره‌ی استالینی مخفی‌شده است. عبارتی بر بالای در به این مفهوم نوشته‌شده است، ممنون که ما را پیدا کردید. این رستوران نیمی میخانه و نیمی مشروب‌فروشی است و کلی آن موردتوجه افراد هنردوست است. منو دارای غذاهای محدودی است، ولی همبرگرهای آن واقعاً خوشمزه هستند.
اویلی‌ام
اویلی‌ام شیک‌ترین و با جلوه ترین مکان شهر برای خوردن غذا است. بر سر میز غذای خود نشینید و به گارسون‌ها نگاه کنید که در حال آماده کردن غذای شما هستند.گوشت شانه‌ی گوسفند را امتحان کنید که در آب گوجه تفت‌داده شده است. نان را میان کاغذ برایتان می‌آورند که این در صورتی است که شما مایل باشید تا غذایتان را بیرون میل کنید. اگر مسکو را ببینید و به آنجا سرزنید، ضرر کرده‌اید.
مولوکو
کافه‌ای مجلل که تاکنون یک لبنیات‌فروشی در منطقه‌ی شوروی بود. در آنجا 30 نوع جای وجود دارد که عبارت‌اند از هبیسکوس آفریقایی و یا بانو چینی. برای صبحانه سیر نیکی با کاپوچینو سینامون را امتحان کنید.
استولل
این نام آلمانی است و پای‌های آن باافتخار اسلوونیایی هستند. در این کافه پای میل کنید و یکی را نیز در جعبه‌ای که باکش محکم بسته‌شده با خود ببرید.پای ماهی به شکل ماهی است و بسیار خوشمزه نیز هست، بسیاری از جعبه‌ها مستطیل شکل هستند و بر روی آن‌ها مشبک‌کاری انجام‌گرفته است.
بوبلیک
یک شیرینی فروشی است که صاحبش کسنیا اسبوچاک است، دختر شهردار سابق سنت پترزبورگ و منتقد دولت پوتین. کیک‌ها و شیرینی‌ها جالب هستند. برای قهوه‌ی بعدازظهر به اینجا بیایید، می‌توانید متوجه دموکراسی به سبک روسی شوید و طعم شکر لذت ببرید.

 

 

بهترین رستوران‌های قدیمی

 

اسلوزبنی وهود
در پشت سازمانی سابق مارکسیسم لنینیسم قرارگرفته است، این رستوران نوستالژیک غذاهای عالی باقیمت دموکراتیک ارائه می‌دهد. از غذاهای محلی مانند سالاد زیتون میل کنید که این سالاد بانام سالاد روسی شناخته می‌شود.
کامچاتکا
میخانه‌ی به سبک شوروی که جنب کافه ووگ قرار دارد. دارای صفی از سینی‌ها است که آبجو و زاکوسکی کلاسیک شمارا جمع کند. سپس در گوشه‌ای یک دستگاه جوک باکس پیدا کنید و در آن به موسیقی کلاسیک روسی گوش دهید.
پتروویچ
طراحی عجیب این رستوران به یاد آورنده‌ی کاشانه‌های دهه‌ی 1970 و 1980 است. یکی از مؤسسان آن،کارتونیستی به نام آندری بیلژو است ولی اینجا جای شوخی نیست، غذا عالی است –غذاهای سنتی روسی به‌علاوه‌ی غذاهای اروپایی – و همچنین موسیقی زنده. توصیه می‌شود پیش‌تر به رزرو بپردازید.
بهترین رستوران‌های نزدیک به رستوران‌های خارجی
روسیه دیگر کشورهایی که پیش‌تر تحت حکومت شوروی بودند را کنترل نمی‌کند ولی غذاهای آن‌ها را هنوز دوست دارد.
وستوچنی کوارتال
این رستوران ازبکی شاد محلی است که باید برای امتحان سالادها و پلو (برنج ادویه دارد و گوشت بره) به آنجا رجوع کرد.
نوو کووچِک (کشتی نوح)
یک رستوران ارمنی با انواع ششلیک که بر روی منقلی در وسط اتاق آماده می‌شوند. گروه موسیقی ارمنی به این ضیافت اضافه می‌شوند.
دژوندوژلی
رستورانی گرجستانی. از خاچاپوری( پنیر داغ و نان)، لُبیو (گوشت دنده) و خارچو (سوپ گوشت و فلفل) میل کنید.
چیتو – را
آدرس پرتی دارد ولی محلی است که هنردوستان واقعی برای غذاهای گرجستانی در آنجا گرده‌ام می‌آیند.


بارهایی تویم با شادی


رستوران و بار سیب
رستوران واقع‌شده در هتل سیب طلایی دارای باری بزرگ با نورهای چشم‌نواز سبزرنگ است. مجموعه‌ی کاملی از خوراکی‌ها در آنجا وجود دارد مانند پُلمنی – که راویولی سیبری بوده و با سس و خامه‌ی ترش ارائه می‌شود.
باواریوس
یک حالت تخیلی دودی از سالن میخانه‌ی باواریایی که قیمت‌های مناسب بین آلمانی و روسی دارد. افراد متصدی بار، صمیمی هستند ولی به‌وضوح مشخص است که از شلوار چرمی آلمانی خود متنفر هستند.
مغازه و بار سیماچف
با قرار گرفتن بار در طبقه‌ی پایین و مغازه‌ی طراحی لباس در طبقه‌ی بالا که مانند یک انبار در طبقه‌ی بالاست، این مکان یک مکان مناسب برای کوکتل است که همچنین می‌توانید مبادرت به خرید مدهایی مانند استولشنیکوف پر لوک و کوزنتسکی مُست ورزید. یک پیشخوان نیز وجود دارد که با لایه‌هایی از فلز برنج پوشیده شده است و یک تفنگ کلاشنیکوف زراندود شده نیز از دیوار آویزان است.
استرکلا
بهترین مکان برای امتحان یک نوشیدنی است که بر روی بالکن می‌تواند منظره‌ای از رودخانه و کلیسای مسیح رهایی‌بخش را داشته باشید. مجموعه‌ای از آثار هنری اُکتبر سرخ در اینجا جمع شده است.

 

 

 

 

چهره‌ی شما یا من؟


کنترل چهره یا فیس-کونترول یک مفهوم خاص روسی است. سامانه‌ای است که در آن دربان‌های کلوپ‌های شبانه، بارها و رستوران‌ها می‌توانند از ورود افرادی که به میزان کافی جذاب نیستند جلوگیری نمایند. داستان‌های در مورد فردی به نام پاشا به میان می‌آید که در جلوی کلوپی به نام رای مانند سنت پیتر تتو شده ایستاد و تشخیص می‌داد که چه کسی می‌تواند وارد آنجا شود. کنترل چهره مانند یکی دو سال پیش در آن حد هم بی‌رحمانه نیست ولی هنوز هم زیبایی و مد را موردتوجه قرار می‌دهد. همه قانون‌های اصلی را می‌دانند: هیچ‌وقت با ماشین معمولی و یا تاکسی به آنجا نروید، هرگز کفش‌های ارزان‌قیمت نپوشید هیچ‌وقت به‌صورت گروهی فقط مردانه به آنجا نروید. برخی از شهروندان روسی درس‌هایی درباره‌ی کنترل چهره دریافت می‌کنند.: چگونه به انی دیدگاه برسیم که شما حق بازرسی از من را ندارید و من می‌توانم به‌راحتی وارد شوم:.

 

هنرها و خرید


مرکز گاراژ برای فرهنگ معاصر
مرکز هنرها از مرکز اتوبوس شکل دهه‌ی 1920 منتقل‌شده به همین دلیل این نام را گرفته است.
رِم کول هاوس یک محیط نوآوری شده‌ی دائمی است – یک رستوران رهاشده در اعماق پارک گورکی. به آنجا بروید و از آن دیدن کنید. پروژه‌های داشا ژوکوا همیشه دیدنی هستند.
لباس و نوشیدنی‌های اُلدیچ
رستورانی قدیمی با فراک های جالب، اشیای هنری؛ جواهرآلات و کت‌های خز. همچنین برخی شب‌ها پیژامه پارتی نیز برگزار می‌شود. یک رستوران مخفی در زیرزمین نیز وجود دارد که سنت انگلیسی را ارائه می‌دهد و در آنجا ماهی و چیپس عرضه می‌کند.
کارخانه‌ی شکلات اُکتبر سرخ
کارخانه‌ای که دیگر کارنمی کند بخش غربی جزیره‌ی بُلتُنی را در رودخانه‌ی مسکو به خود اختصاص داده است. و دارای گالری‌ها، کافه‌ها و محیط‌های نمایشی است. با نمادهای آویزان شده مربوط به شکلات و نزدیک استودیو عکاسی برادران لو میر.


چه‌کاری باید انجام داد


از پارک ایزمالیوسکی سوغاتی بخرید، که در آنجا نمونَکی از کرملین پر از صندلی‌های چوبی است ولی انتظار هیچ چانه‌زنی را نداشته باشید.
به دنبال کرملین واقعی باشید که یکی از بهترین دژهای دنیا است و اکنون نیز قدرت اصلی حکومتی روسیه را در خود جای‌داده است. در باغ الساندرکسی بلیت بخرید. اگر به آرموری بروید و یا به بالای برج ناقوس بزرگ، باید پول بیشتری بپردازید.
مشکلات خود را در بانیا فراموش کنید. بهترین گرمابه در ساندونویسکیه. ولی گرمابه‌های مناسب دیگری نیز وجود دارند که می‌توانید به آنجا نیز بروید مانند: کراسنوپرسنسکیه، سلنزوسکیه، زوسکویه. در هر جلسه باید 25 پوند بپردازید که این میزان در ساندونویسکیه بیشتر هم است.
سوار مترو شوید.خط سیر دایره‌ای، زیباترین ایستگاه‌ها را جلو چشمان شما خواهد آورد.ولی مایاکوسکایا را با سقف موزاییک شده‌اش فراموش نکنید و یا مجسمه‌های سوسیالیستی بر روی سکو میدان انقلاب.
در فضای باز ناستویکا بنوشید. ناستویکا شیرین است. از کلوموکا نیز در باغ هرمیتاژ مزه نماید درحالی‌که به تماشای اسکیت روی یخ نشسته‌اید و یا در تابستان منتظر هستید تا یک کنسرت جاز شروع به اجرا نماید.